Köpenick
Köpenick, pol. Kopnik<ref></ref> (słowiańskie: Kopanica<ref name=Kantzow>Thomas Kantzow "Pomerania", tom 1, Szczecin 2005, ISBN 83-89341-18-2</ref>, Kopnik<ref name=Kantzow /> lub Kopanik<ref name=Kantzow /> od kopa, góra ?) – najbardziej na południowy wschód wysunięta dzielnica Berlina, położona na wyspie u ujścia rzeki Dahme (dłuż. Damny) do Sprewy (łuż. Šprevy), do 1931 pisownia: Cöpenick.
Historia
Kopnik był grodem słowiańskim znajdującym się na terytorium plemienia Sprewian. Badania archeologiczne stwierdziły, że gród wzniesiono na pocz. IX w., który po zniszczeniu został w końcu X w. rozbudowany. W XII w. jako miasto była siedzibą władcy słowiańskiego księcia Jaksy z Kopanicy. W 1200 roku zdobyty przez margrabiów miśnieńskich Wettynów, a następnie przeszedł w ręce brandenburskie. Brandenburczycy w miejsce grodu słowiańskiego zbudowali niewielki gródek. W pocz. XIII w. na północ od niego rozwinęła się osada miejska. W roku 1906 miasto przeszło do historii za sprawą szewca Wilhelma Voigta, zwanego później "Kapitanem z Köpenick". W 1920 Köpenick włączono do Berlina.
<gallery>
Plik:Berlin-Köpenick - Rathaus 1.jpgDziedziniec ratusza w Köpenick
Plik:Map de-be koepenick.pngLokalizacja w Berlinie
Plik:Schloss Köpenick 2.jpgZamek Köpenick
Plik:Hauptmann Köpenick.JPGPomnik Wilhelma Voigta przed ratuszem w Köpenick
</gallery>