Spandau


i Berlin (od lewej) na mapie z 1842
Spandau (dolnołuż. Spandawa, pol. hist. Spędów<ref name=Kantzow>Thomas Kantzow "Pomerania", tom 1, Szczecin 2005, ISBN 83-89341-18-2</ref> lub Szpandawa<ref>Zdzisław Kaczmarczyk, Kolonizacja niemiecka na wschód od Odry, Wydawnictwo Instytutu Zachodniego, Poznań 1945, s. 61</ref>) − piąta dzielnica Berlina, położona w jego północno-zachodniej części u ujścia Sprewy do Haweli, wcześniej niezależne miasto w Marchii, znacznie starsze od samego Berlina.

Spandau był zasiedlony co najmniej od VI wieku n.e. przez połabskie plemię słowiańskie Hawelan, którzy ok. 720 roku zasiedlili tereny wokół rzek Haweli (dawniej rzeka Obła) i Sprewy. Na wyspie utworzonej przez rzekę Hawelę ok. roku 750 powstaje gród (obecna dzielnica Berlina – Spandau). W 1197 po raz pierwszy wzmiankowano zamek Spandow. Wokół tego zamku powstała osada Spandow, która w 1232 uzyskała prawa miejskie, nadane przez margabiów Branenburgii Jana I i Ottona III. W drugiej połowie XVI wieku wzniesiono istniejącą do dziś twierdzę bastionową. W 1878 zmieniono pisownię nazwy miasta ze Spandow na Spandau<ref>Otto Kuntzemüller, Urkundliche Geschichte der Stadt und Festung Spandau von Entstehung der Stadt bis zur Gegenwart, Berlin 1928, s. 219</ref>.

1 października 1920 włączono miasto do Berlina. Po II wojnie światowej Spandau znalazł się w sektorze brytyjskim, więc później w Berlinie Zachodnim. Po wojnie w więzieniu Spandau do 1987 r. wyrok odbywali zbrodniarze hitlerowscy.

Współcześnie Spandau liczy ponad 360 tys. mieszkańców.

Współpraca zagraniczna

Osoby związane ze Spandau

Zobacz też



Bezirk Spandau
Spandau
Arrondissement de Spandau