Swebowie
Swebowie (Swewowie) – związek plemion Germanów (tak opisuje ich Tacyt), który mógł zostać stworzony przez Ariowista w związku z jego wyprawą do Galii na pomoc Sekwanom.
Historia
Plemiona związku Swebów zamieszkiwały tereny położone nad środkową Łabą (w Swebii). W 60 roku p.n.e. przekroczyli Ren i pod wodzą Ariowista weszli do Galii, gdzie w 58 p.n.e. zostali pokonani przez Cezara. Wywędrowawszy do Czech włączeni zostali do państwa Marboda (I w.). Między I a IV wiekiem n.e. stanowili zagrożenie dla Rzymu nad środkowym Dunajem, niejednokrotnie przełamując granice cesarstwa. W czasie wędrówki ludów w latach 405-406 n.e. Swebowie zostali zmuszeni do opuszczenia Niziny Panońskiej przez Hunów. W noc sylwestrową 406 roku przekroczyli zamarznięty Ren w pobliżu Moguncji razem z Wandalami i Alanami<ref></ref>. Wraz z nimi pustoszyli przez trzy lata Galię, by w 409 roku wkroczyć do Hiszpanii.
Osiedli w północno–zachodniej części półwyspu iberyjskiego tworząc Królestwo Swebów na obszarze dzisiejszej Galicji. Przyjęli chrzest w 466 roku w obrządku ariańskim, a w roku 550 w katolickim. Zostali podbici przez Wizygotów w 585.
Królowie Swebów w Hiszpanii
- Hermeryk (co najmniej 409 – 438)
- Rechila (438 – 448)
- Rechiar (448 – 456)
- Aioulf (456 – 457), wizygocki namiestnik z nadania Teodoryka II
- Framta (457), tylko tereny w dolinie rzeki Douro
- Maldras (456 – 460), po śmierci Framty włada całym krajem
- Frumari (460 – 464), dolina rzeki Tamego
- Rechimund (460 – co najmniej 468), na północy, od 464 cały kraj
- okres ciemny (ok. 468 - ok. 550)
- Chararyk (ok. 550 – 559)
- Teudemir (561/66 – 569)
- Miro (569 – 583)
- Eboryk (583/84)
- Audeka (583/84 - 585)